காளையார் கோவிலும் திருப்பத்தூரும்!

மாமன்னர் மருதுபாண்டியர்களை தூக்கில் போடுதல் :-

கி.பி.1801 அக்டோபர் மாதம் 24ம் தேதி தற்போதுள்ள திருப்பத்தூர் பேருந்து நிலையத்திற்கு முன் மாமன்னர்களையும் அவர்களோடு சேர்ந்திருந்த புரட்சி வீரர்கள் ஐநூறுக்கும் மேற்பட்டவர்களையும் பொதுமக்கள் முன்னிலையில் தூக்கிலிட்டு கொன்று குவித்தனர். பிணங்களை உரிமை கொண்டாடி யாராவது அடக்கம் செய்ய வேண்டுமென்று கேட்டால் அவர்களையும் கலகக்காரராக்கி தூக்கில் போட காத்திருந்தான் கர்னல் ஸ்மித். அதனால் 27.10.1801 வரை யாரும் சடலங்களை பெற முன்வரவில்லை.

மருதுசகோதரர்களை அடக்கம் செய்து சமாதி கட்டுதல், பெருமாள் சேர்வை திருப்பத்தூர் வருதல்:-

மருதுசகோதரர்கள் தூக்கிலிட்டுக் கொல்லப்பட்டார்கள் என்பதையும் யாரும் ஆங்கிலக் கர்னல் ஸ்மித்துக்கு பயந்த அடக்கம் செய்ய முன்வரவில்லை என்பதையும் அறிந்த பெரிய மருது பாண்டியரின் மகள் வயிற்றுப் பேரன், 18 வயதே நிரம்பிய வீரன் பெருமாள் சேர்வை நரிக்குடி முக்குளத்திலிருந்து தன்னந்தனியாக புறப்பட்டு 27.10.1801 காலை திருப்புத்தூரை வந்தடைந்தார் கர்னல் ஸ்மித்தை தைரியத்துடன் சென்று சந்தித்து தன் தாத்தாக்கள் பெரியமருது சேர்வை, சின்னமருது சேர்வை இருவரையும் அடக்கம் செய்ய வேண்டும் என்று அனுமதி கேட்டார்.

அடக்கம் செய்தல்:-

கர்னல் ஸ்மித்தும் பெருமாள் சேர்வையைப் பற்றி நன்றாக விசாரித்து அவர் புரட்சி படையை சேர்ந்தவர் இல்லை என்பதை உறுதி செய்த பிறகு மருதரசர்களை அடக்கம் செய்ய அனுமதித்தான்.
அதன் பிறகு பெருமாள் சேர்வை திருப்புத்தூரில் இருக்கும் உறவினர்களையும் இனத்தார்களையும் சென்று பார்த்து அவர்களை ஒருங்கிணைத்து கொண்டு வந்து (இன்றைய ஸ்விடிஸ் மிசன் மருத்துவமனை வளாகம்) நிறுத்தி பிணக்குவியலை விலக்கி பெரியமருது, சின்னமருது உடல்களை தேடி எடுத்து நீராட்டி அலங்கரித்து திருப்புத்தூருக்கு வடமேற்கில் உள்ள சிங்காரத் தோப்பிற்குக் கொண்டு வந்து அடக்கம் செய்தனர். மற்ற சடலங்களை எல்லாம் எடுத்து சென்று பொது இடுகாட்டில் அடக்கம் செய்தனர்.

சமாதி கட்டுதல்:-

தன் தாத்தாக்களை சிங்காரத்தோப்பில் அடக்கம் செய்த பெருமாள் சேர்வை அடக்கம் செய்த இடத்திலிருந்து கிழக்கே 500 அடி தொலைவில் குடிசை கட்டிக் கொண்டு திருப்புத்தூரிலேயே தங்கி அடக்கம் செய்த இடத்தை பாதுகாத்து நாளடைவில் சமாதி கட்டி வழிபாடு நடத்த தொடங்கினார்.
இரண்டு சமாதிகள் அருகிலும் பெரிய மருது, சின்ன மருது என்ற பெயரில் வில்வமரம் வைத்து வளர்த்தார்.

ஆண்டு தோறும் மருது சகோதரர்களை தூக்கில் போட்டு கொன்ற நாளை நினைவு நாளாக கொண்டு வழிபாடு நடத்தி வந்தார்.

மருதிருவரை அடக்கம் செய்த இடம் :-

வரலாற்றாய்வாளர்கள் மருதரசர்களை எங்கே அடக்கம் செய்தார்கள் என்று தெளிவாக கூறவில்லை. சிலர் காளையார்கோவில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார்கள் என்றும், தலைகளை மட்டும் காளையார்கோவிலில் அடக்கம் செய்தார்கள் என்றும் கூறுகிறார்கள். திருப்பத்தூரில் அடக்கம் செய்யப்பட்டதற்கு ஆதாரமாக நரிக்குடி முக்குளத்திலிருந்து வந்து மருதரசர்களை அடக்கம் செய்த பெருமாள் சேர்வையின் சந்ததியர்கள் இன்றும் வாழ்ந்து வருகிறார்கள். காளையார்கோவிலுக்கு முழு உடலாகவோ, தலைகளை மட்டுமோ எடுத்து சென்று அடக்கம் செய்தவர்கள் யார்? அவர்கள் எங்கிருக்கிறார்கள்? அவர்கள் இருந்தால் இந்நாள் வரை வாரிசுரிமை கேட்டு வராத மர்மம் என்ன? என்ற கேள்விகளை எழுப்பி மருதரசர்கள் திருப்பத்தூர் சிங்காரத்தோப்பில் தான் அடக்கம் செய்யப்பட்டார்கள் என்றும் அதனால் தான் தொடர்ந்து வழிபாடு செய்வதாகவும் பெருமடாள் சேர்வையின் 5 ஆவது வாரிசு தங்கச்சாமி சேர்வை கூறுகிறார்.

முழு உடலும் திருப்பத்தூரில் தான்:-

முழு உடலும் திருப்பத்தூரில் தான் அடக்கம் செய்யப்பட்டது என்பதற்கு ஆதாரமாக சிவலிங்கம் கிடைத்ததை காட்டுகிறார் தங்கச்சாமி சேர்வை.
மருதுபாண்டியர் சமாதியை புதுப்பிக்கவும் மேடை கட்டவும் விரும்பி வாணம் தோண்டும் போது சில அடி ஆழத்தில் சிவலிங்கம் புதைத்து கிடந்து எடுக்கப்பட்டது. உடனே அரசுக்கும் அறிவிக்கப்பட்டது. செய்தித்தாள்களிலெல்லாம் கூடப் படத்துடன் வந்திருந்தது.
இந்துமத சாஸ்திரப்படி இறந்தவர்களை புதைக்குமிடத்தில் சிவலிங்கம் நடுவது வழக்கம். அப்படி சிவலிங்கம் நடவேண்டுமானால் இறந்தவர் சிறந்த தலைவராகவும் பிறரால் போற்ற கூடியவராகவும் இருக்க வேண்டும்.
மேலும் உடலொச்சம் உடையவர்களாகவோ, உறுப்புகளை இழந்தவர்களாகவோ இருக்க கூடாது.

உடலொச்சம் உள்ளவர்களை புதைக்குமிடத்தில் சிவலிங்கம் நடக்கூடாது.
சிவலிங்கம் திருப்பத்தூரிலுள்ள மருதரசர்கள் சமாதியில் நடப்பட்டிருப்பதால் அவர்கள் உடலில் எந்தவிதக் குறைபாடுகளும் இல்லையென்பதை உணர முடிகிறது. இதிலிருந்து தலைகளை வெட்டி எடுத்து சென்று காளையார்கோயிலில் அடக்கம் செய்தார்கள் என்பது பொய்யாகிறது.

காளையார்கோவிலில் உள்ள சமாதி யாருடையது :-

முத்துவடுகநாத தேவர் அல்லது அவருடன் போரில் இறந்த இரண்டாம் மனைவி கௌரி நாச்சியாரது நினைவிடங்கள் எங்கே உள்ளன.
மேலும் மாமன்னர் பெரிய மருதுபாண்டியரால் சிவகங்கை சமஸ்தானத்தின் ஒருநாள் மன்னராக்கப்பட்ட தியாகத்தேர் செய்த குப்பமுத்து ஆசாரி மற்றும் அவரது மனைவியின் நினைவிடம் எங்கே. காளையார்கோயிலில் உள்ள நினைவிடம் இந்த நால்வரில் ஒருவரின் நினைவிடமாக தான் இருக்க வேண்டும்.

##புலவர் தேவரம்பூர் மாணிக்கம் அவர்களின் ""விடுதலை வேள்வியில் வீரத் திலகங்கள் வரலாறும் நினைவு வளாகமும்"" என்ற புத்தகத்திலிருந்து.

Read More

காளையார்கோயில் இராஜகோபுரம் உருவாவதற்காக நடந்த தொண்டுகளில் ஒன்று

நாட்டரசன்கோட்டையிலிருந்து 2 மைல் தொலைவில் குருவாட்டிப்பட்டி எனும் சிற்றூர் உள்ளது. இவ்வூரை சேர்ந்த ஆதிதிராவிட துறவி ஒருவர் கொல்லங்குடியிலிருந்தார். எப்போதும் மொட்டை தலையுடன் காட்சியளித்த அவரை மக்கள் மொட்டையப்பரதேசி என்றே அழைத்தனர்.

காளையார்கோயில் ராஜகோபுர திருப்பணிக்காக மேலூர் பக்கமுள்ள கருமலையிலிருந்து கற்களை ஏற்றி வந்த வண்டிகள் பூங்குடி, நாட்டரசன்கோட்டை, குருவாட்டிபட்டி, கொல்லங்குடி வழியாக காளையார்கோயில் போய் கொண்டிருந்தன.

இதை கண்ணுற்றார் மொட்டைய பரதேசி. எவ்வளவு பெரிய திருப்பணி இதிலே நமது பங்கும் ஒருதுளியாவது இருக்க வேண்டாமா? என்று அவர் உள்ளத்தில் தோன்றியது. அதன் விளைவு? கொல்லங்குடியில் வண்டிகள் செல்லும் சாலைக்கருகே ஒரு கூரை காவணத்தை போட்டார். பலரிடம் கையேந்தி வாங்கிய பணத்தில் ஒரு தண்ணீர் பந்தல் தொடங்கினார்.
"கடுமையான பாரத்தை ஏற்றிக்கொண்டு வருகிற வண்டிக்காரர்களே என்னிடம் வாருங்கள் இளைப்பாறுதலை தருகிறேன்" என்று சொல்வது போல் அமைந்தது அந்த தண்ணீர்ப்பந்தல். அவர் வழங்கிய நீரும் மோரும் வெயிலில் களைத்து வருகிற வண்டிக்காரர்களுக்கு அமுதமாக சுவைத்தன. சிலசமயம் பானகமும் வழங்கினார். இவ்வாறாக மோரும் பானகமும் அருந்திய வண்டிக்காரர்கள் கொஞ்சம் அயர்ந்துவிட்டனர். வண்டி குறித்த நேரத்தில் போய் சேர்வது இதனால் தாமதப்பட்டது.

காளையார்கோயிலில் கட்டுமான பணிகளை மேற்பார்வையிட்டு கொண்டிருந்த சின்னமருது பாண்டியருக்கு உடனடியாக காரணம் புரியவில்லை. கொல்லங்குடியில் தான் சுணக்கம், அதுவும் மொட்டையப்பரதேசியினால் தான் என்று தெரிய வருகிறது.
சின்னவர் ஆத்திரமாக புறப்பட்டார். இதை கேள்விப்பட்ட மொட்டையப்பரதேசி தாம் அரசரிடம் அனுமதி பெறாமல் தண்ணீர்பந்தல் வைத்து அதன் விளைவாக திருப்பணி தாமதப்படத் தான் காரணமானதால் தண்டனைக்கு ஆளாக நேருமோ என அஞ்சி கொல்லங்குடியிலிருந்து குருவாட்டிப்பட்டிக்கு ஓடிவிட்டார்.

சின்னவர் கொல்லங்குடி வந்தடைந்ததும் வண்டிக்காரர்கள் சோர்வாக அங்கிருந்து வண்டிகளை கிளப்பத் தயாராவதை பார்த்து நிறுத்தி விசாரித்தார்.
அவர் கொடுக்கிற மோர் பானகத்தினால் தான் தாங்கள் களைப்பு நீங்கி காளையார்கோயில் வரை தெம்புடன் வண்டியை ஓட்டி வர முடிகிறது என்றும் அவர் இன்று இல்லாதது தங்களுக்கு பெரும் பாதிப்பு என்றும் சின்ன பாண்டியரிடம் வண்டிக்காரர்கள் தெரிவித்தனர்.உடனே சின்னவர் நாம் செய்யவேண்டியதை அன்றோ அவர் செய்திருக்கிறார் என்று அகமகிழ்ந்து "மொட்டையப்பரதேசி எப்போதும் போல் தண்ணீர்ப்பந்தல் நடத்தலாம். உடனே சென்று அவரை அழைத்து வாருங்கள்" என்றார்.

மொட்டைப்பரதேசி அழைத்துவரப்பட்டார். அஞ்சியபடி தம் முன் வந்து நின்ற அவரிடம் சின்னப்பாண்டியர் "இனி நீர் தொடர்ந்து தண்ணீர்ப்பந்தல் நடத்தலாம். இதற்காக அருகிலேயே ஊருணி அமையும். தண்ணீர்பந்தலுக்கு நிரந்தரக் கட்டிடமாகவும் நீர்தங்கி கொள்ளவும் உமது பெயரால் இங்கு ஒரு மடம் நிறுவப்படும். தண்ணீர்பந்தல் பணத்தட்டின்றி நடைபெற குருவாட்டிப்பட்டியில் நிலம் மானியமாக விடப்படுகிறது" என்று கூறியதும் தன்னுடைய சிறு தொண்டையும் ஒரு பொருட்டாக கருதி போற்றும் சின்னப்பாண்டியரின் பெருந்தன்மையினால் மனம் உருகி அந்த துறவி கைகூப்பி நன்றியினை தெரிவித்தார்.

கொல்லங்குடி ஊருக்கு வடபுறம் மொட்டையப்பரதேசி மடம் என்ற பெயரால் வழங்கப்படும் மண்டபமும் ஊருணியும் சாதி, மத பாகுபாடின்றி இன்றைக்கும் செழிப்பாக பொதுமக்களின் தாகத்தையும், களைப்பையும் தீர்த்து வருகின்றது.

Read More

மருதுவால் கட்டப்பட்ட புதிய கோபுரம்! - வெல்ஷ்

காளையார்கோயிலுக்கு பலமுறை வந்துள்ள வெல்ஷ் தன் நூலில் இணைத்துள்ள காளையார்கோயில் வரைபடத்தில் "மருதுவால் கட்டப்பட்ட புதிய கோபுரம்" (the new pagoda built by murdoo (on the plan of caliacole) col J.welsh MILITARY REMINICENCES VOL 1 plan facing page 122) என குறிப்பிட்டுள்ளான்.

இந்த இராஜகோபுரத்தை மருதுபாண்டியர்கள் கட்டியகோபுரம் என்பதை விட கட்டிக்காத்த கோபுரம் என்று சொல்வதே சாலப்பொருத்தமுடையது.
உலகத்தமிழராயாச்சி நிறுவன வெளியீடு ஒன்றில் "குறிப்பிட்ட காலத்திற்குள் சரணடையாவிட்டால் காளையார்கோயில் பெரிய கோபுரம் தகர்க்கப்படும் என்று கர்னல் அக்னியு அறிவிக்க அந்த கோபுரத்தை காத்திட வெள்ளைமருது தன் வாழ்வைத்தியாகம் செய்தார்" ( col.agnew proclaimed that if he did not surrender with in a period, the big tower will be destroyed. so vella maruthu sacrificed his life in order to save the lofty gopuram - KALAIYARKOYIL'' -vide: DR.S.V.Subramanian & DR.G.RAJENDRAN (ed) "HERITAGE OF THE TAMILS -TEMPLE ARTS page 25"") என குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

இந்த தியாக நிகழ்ச்சி பற்றி 03.01.1970 தேதியிட்ட THE MAIL ஆங்கில நாளேட்டில் கட்டுரையும் வெளிவந்துள்ளது. அக்னியுவின் ஆலயக்கோபுர தகர்ப்பு அறிவிப்பு உலகுக்கு உண்மையை அறிவிக்கும் ஒரு அமில சோதனையாக அமைந்து விட்டது.

ஒரே குழந்தைக்கு இரண்டு பெண்கள் நான்தான் பெற்ற அன்னை குழந்தை என்னிடம் தரப்பட வேண்டும் என்று நீதிகேட்டு மன்னன் சாலமோனிடம் சென்றபோது அந்த மன்னன் ஒரு சோதனை வைத்து தீர்ப்பளித்தான்.
குழந்தையை இரு கூறாக வெட்டி ஆளுக்கொருபாதியாக கொடுங்கள் என்றான் மன்னன்.

போலி தாய் வெட்டுப்படட்டும் என்று அலட்டி கொள்ளாமலிருந்தாள்.
ஆனால் உண்மையான தாய் துடித்து போய் குழந்தை அவளிடம் போனாலும் பரவாயில்லை. வெட்டிவிடாதீர்கள் என்று கெஞ்சினாள். அவள்தான் உண்மையான தாய் என அந்த சோதனைமூலம் நிரூபணமாகியது.
கோபுரத்தை தகர்க்கிறேன் எனும் அக்னியுவின் அறிவிப்பை கேட்டு இராஜகோபுரத்தை கட்டியவர் என இட்டுக்கட்டி சொல்லப்படுகிறவர்கள் ஏன் தடுக்க முன்வரவில்லை? அவர் ஏன் வரப்போகிறார்? உண்மையில் அதை கட்டியவர் அல்லவா துடிப்பார்? அதனால் தான் மருதுபாண்டியர்கள் துடித்து போனார்கள். ஆயிரம் ஆதாரங்கள் எதற்கு? இது ஒன்று போதாதா?
பெற்றவளுக்கு தான் பிள்ளையின் அருமை தெரியும். கட்டியவர்களுக்கு தான் கோபுரத்தின் மகிமை புரியும். இந்த உண்மையை மேலும் உறுதி செய்யும் வண்ணம் சென்ற குடமுழுக்கின் பின் சமஸ்தான தேவஸ்தானம் இராஜகோபுர வாயிலின் தென்புறச் சுவரில் மேற்கண்ட தகவல் உள்ள கல்வெட்டு கொண்ட வெள்ளை சலவைக் கல்லை பதித்துள்ளது.

நன்றி: வரலாற்று ஆசிரியர் மீ.மனோகரன்

Read More